takip et takip et takip et
Köşe Yazıları

9 Ocak 2020 - 10:15:34 - 268 Okunma

ŞİMDİ KERPİÇ DÖKÜLMÜYOR, KERPİÇ DUVARLAR DÖKÜLÜYOR…

ANALI KUZULU…

 

Gide gele yokuş bana yol olur

Mor koyun da kuzusuna kurt olur

Bir yiğit sevdiğini almazsa

Ölmez amma yüreğine dert olur

Kerpiç duvarların dibi…

Loğ taşı ile loğlanan, içinde mütevazı, mutlu, mesut edep ve hayâyı şiar edinmiş geçmişimizin yaşadığı “kerpiç evlerin duvarlarını” ve “kerpici” size hatırlatacağım…

Kerpiç duvarların dibi güneşle hasret gidermenin ve sıcak sohbetlerin galasıydı. Dedelerimiz, ebelerimiz, babalarımız, analarımız, teyzelerimiz ve halalarımız kerpiç duvarların dibine çömelirler güneşlenirlerdi. Duvarın dilberinde oturmak için bir hezan olurdu. Görüşmeler, pazarlıklar, sitemler, sevgiler, dedikodular burada ele alınır, burada muhabbettin dibine vurulurdu. Dedelerimiz bir eliyle tabakasından çıkardığı tütünü sararken, bir taraftan da yanındaki oturanlara laf anlatırlardı kerpiç duvarların dibinde.

Kerpiç duvarın dipleri, bizim kültürümüz de önemli yeri olan hasletlerimizden biriydi. Hele bu duvar diplerine çömelen analarımız, bacılarımız ne kadar asaletliydi bir bilseniz. Erkek sinek bile geçse ayağa kalkar saygı gösterirlerdi.

Burada genç kızlar cehizlerine tentene işleme yapar, ninelerimiz, ebelerimiz, analarımız da, ya yün çorap örerler, ya da yün kazak örerlerdi. Kerpiç duvarların dibinde sohbet ederken bazen de, başlarındaki, yazmalarıyla ağızlarını kapatıp, alttan alta dedikodu ettikleri de olurdu…

Artık kerpiç dökülmüyor,

Kerpiç duvarlar dökülüyor. !!

Kerpiç den yapılan evler, yazın sıcağı, kışın ise soğuğu geçirmezlerdi.

Kerpiç yapılacak toprak bol saman ile karıştırılır ve karışım ayakla çiğnenip ezilmek suretiyle çamur haline getirilirdi. Bu çamurun kıvam alması için bir gün beklenir, bir gün beklenip özlendirilmiş çamur, kerpiç dökme kalıpları ile kerpiç haline getirilirdi. Kalıp içi bir sulu bez ile ıslatılıp silinir, ikincisinde ters döndürülür, mala ile üstü düzgün hale getirilirdi. Her kalıptan iki “Ana kerpiç, iki “Kuzu kerpiç” çıkardı. Ana kerpiç kare şeklinde olan büyük Kerpiç’e, Kuzu kerpiç ise, dikdörtgen olan küçük Kerpice denirdi.

Daha sonra kuruması için güneşe bırakılırdı. Çok kuruyunca arada sırada sulanırdı. Bazen ise harcanan emekler boşa gider, aksilik olur yeni dökülen kerpiçleri mal davar sığır çiğneyerek kırar zarar verirdi.

Duvar örülürken usta aşağıdakine seslenirdi

“Çek bir Ana, Ver bir Kuzu…” diye….

 

Saygı ve sevgilerimle

İhsan GENÇ

[email protected]

"İhsan Genç" diğer yazıları için tıklayın.

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?




PressTR.com © Copyright Tüm Hakları Saklıdır

PressTR

tokat haberleri

tokat haber

tokat haber 60

tokat gazetesi

tokat gündem

tokat merkez haberleri

son dakika tokat haberleri

tokat haberi
tokat haberi oku