takip et takip et takip et
Köşe Yazıları

14 Kasım 2016 - 11:00:18 - 29 Okunma

Koltuk Değneği

Yol var, ayak var. Yürü kardeşim! Gücün de vardır senin, yürü! Yürümek güzel  eylemdir.  İnsanı dinlendirir, hedefine eriştirir.

            Yürüyüş çeşitleri vardır. Yürüyüş yolunda, kaldırımda, sahilde, dağda… Çoktur yürüyüş.  Nereye ve kiminle yürüdüğüne de dikkat edersen yürüyüş esaslı bir iştir.

            İnsan, doğumdan ölüme sürekli yürümektedir aslında. Yollar, yönler ve şartlar değişse de yürüyüşü devam eder insanoğlunun.  Menzilin belli ise sabır ve azimle devam etmelisin yürüyüşüne. Yürüyüşün sonunda kazanacaklarını biliyorsan yorulmazsın.

            Yürüyor musun  kardeşim, dedi .

            “Yürümek de ne, koşuyorum, koşuyor!”  diyordu.

            Ne güzel, yolda olmak ve yoldaş ile hemhal olmak. Varsa yoldaşınız, haldaşınız. Yorulmak da ne ki? Sonuna kadar, ölümüne yürürsünüz.

            Birden kendimi düşündüm. Yürüyor muyum, diye. Evet, yürüyorum!

            Siz de bir düşünün, yürüyor musunuz? Kimle ve nereye yürüyorsunuz? Hangi amaçla yürüyorsunuz? Hiç yorulduğunuz oldu mu? Sahi, yorulunca ne yaparsınız? Düşünün, düşünelim birlikte.

            Evet, ben yürüyorum. Yorulduğumda oldu; yorgunluğumu attığımda. Hiç bırakmadım yürüyüşümü. Hep ayaklarımla yürüdüm. Ayaklarım yorulduğunda dinlendim ama yine ayaklarımın üzerinde.

            Çocukluktan bugüne değin yaşadıklarımı izliyorum. Elimizden tutan, bize destek olan, bizi yönlendiren değerli insanlar oldu. Hepsini saygıyla anmak gerek, vefa ömür boyu sürmeli.

            Gelelim asıl meseleye. Bir de kendisi yürüyemeyenler var hayatta. Kendisi yürüyemeyen dedimse engelli değil. Hep birilerinin desteği, gücü ile yürüyenler bunlar. Bu kişiler, destek olmadan ne ayakta durabilirler ne de yürüyebilirler. Ya birilerinin koltuğuna girerler ya da birilerini koltuk değneği yaparlar bunlar.

            Benim hiç koltuk değneğim olmadı. Şükür hep ayaklarımın üzerinde durdum ve ayaklarımla yürüdüm. Ayaklarımın dayandığı kadar yürüdüm.

            Benim hiç koltuk değneğim de  olmadı. Ancak  duasını şahsımdan esirgemeyenler oldu. En büyük güç de buydu.

            Evet, bu yolculuk sürecek. Değneklere dayanmadan, usanmadan. Yolculuk,  birilerinin omzunda değil birilerinin önünde sürmeli hem de. Arif Nihat Asya’nın dediği gibi:

            “Delikanlım, işaret aldığın gün atandan

            Yürüyeceksin… Millet yürüyecek arkandan !”

 

            Buyurun, yol var;  yoldaş aranıyor yürümeye!

"Ali Bal" diğer yazıları için tıklayın.

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?




PressTR.com © Copyright Tüm Hakları Saklıdır

PressTR

tokat haberleri

tokat haber

tokat haber 60

tokat gazetesi

tokat gündem

tokat merkez haberleri

son dakika tokat haberleri

tokat haberi
tokat haberi oku