takip et takip et takip et
Köşe Yazıları

15 Şubat 2016 - 08:29:02 - 17 Okunma

Durgun

 

            Bugün dertleşmek istedim kendimle. Uzun süredir bunu yapmak istediğim halde maalesef bir türlü kendimle baş başa kalamıyordum.

            Nihayet onu karanlığı düşüncelerine yastık etmiş haldeyken yakaladım. O da ne? Konuşmak bir kenara bomboş gözlerle boşluğa asılı kalmış bakışları arasında çaresiz hissettim kendimi.

            Durgun ve ıssız bir adam vardı karşımda.

            Ona sorular sormak istiyordum. Hem de yüzlerce soru. Ama tüm hepsi boğazıma takılıp kalmıştı sanki. Ben onunla dertleşip yaşadıklarımı anlatmak isterken tam tersi ben onun soğuk bakışları altında buz kesilmiştim.

            Anlatsana be adam ne oldu da sen bu hale geldin?

            Susma anlat ki ben de anlamlı anlamsız ne fikir yürüteyim ne de senaryolar üreteyim.

            Empati diyorlar ya hani şimdi ondan yapıp kendimi senin yerine koymak istiyorum ama acaba sen kendini benim yerime koyabilir misin?

            Şimdiye kadar canlı cansız birçok varlığın yerine kendimi çok koymuş ve onlar gibi düşünüp onlar gibi yazıp çizmiştim. Sözüm ona; Onların çektiği acıyı hissetmiş acıları ile o elemi tatmıştım. Mutluluklarını hissetmiş mutlulukları ile erişilmez tebessümleri yaşamıştım. Yalnızlıklarını hissetmiş yalnızlıkları ile kendimi ıssızlığın derinlerine gömmüştüm.

            Hayatımda ilk defa şimdi kendim ile empati kurmak istiyor ve maalesef başaramıyorum. Durgun bir adam ile durgunluğun acımasız yergisi karşısında aciz kalıyorum.

            Kimim ki ben?Hadi anlat lütfen. Beni sensiz bırakma. Yanına geldim, önünde diz çöktüm. Yalvarıyorum beni kabul et ya da suskunluğundan vazgeç.

            Biliyor musun suskunluklar kadar zor ve aşılmaz kale, suskular kadar keskin bir hançer yoktur. Her engeli aşabilirsin, lakin suskunluğa hapsedildiğinde çaresizliğin acımasızlığını iliklerine kadar hissedersin.

            Aslında haklısın ne söyleyebilirim ki.

            Bugüne kadar hiç durgun olmadım ki şu an senin durgunluğunu anlayabileyim. Yaşamı boyunca hareket ve mücadele ile geçmiş bir adamın durgun bir benlik ile empati kurması kendini onun yerine koyması asla mümkün olamaz.

            Acı çekmeyen birine acının şiddeti nasıl ve ne şekilde izah edilebilir ki?

            Hasret yaşamayan biri vuslatın kıymetini ne kadar bilebilir ki?

            Haklısın çok haklısın be adam. Durgunsun ben de duruluyorum artık ve susuyorum. Sessizliğine al beni ve götür gittiğin yere.

            Ben artık sensiz yapamıyorum…

Ünal KAR

 

Şair-Yazar

"Ünal Kar" diğer yazıları için tıklayın.

Yazı hakkında görüşlerinizi belirtmek istermisiniz?




PressTR.com © Copyright Tüm Hakları Saklıdır

PressTR

tokat haberleri

tokat haber

tokat haber 60

tokat gazetesi

tokat gündem

tokat merkez haberleri

son dakika tokat haberleri

tokat haberi
tokat haberi oku